Plannen en automatisering

Bij elke les tot nu zat jij achter het toetsenbord: je opent een chat, je vraagt iets, Claude antwoordt. Nuttig, maar het gebeurt alleen als jij komt opdagen. Deze les draait het net om. Een scheduled task is werk dat je één keer beschrijft en daarna nooit meer hoeft te starten. Hij draait vanzelf, op het ritme dat jij instelt, en levert je het afgewerkte ding af: een briefing in je inbox elke ochtend, een rapport elke maandag, een watch die je een seintje geeft zodra er iets verandert.

Deed je al iets van Part 5, dan ken je Cowork, de modus waar Claude klussen van meerdere stappen afwerkt met je bestanden en gekoppelde tools. Scheduled tasks zijn gewoon Cowork met een klok erop. Dezelfde krachten, min het stuk waar jij erbij moet zijn.

Laatst gecheckt: juli 2026. Scheduled tasks zitten in beta en rollen uit over de plannen. Ritmes, knoppen en limieten kunnen verschuiven, dus zie de details hier als een momentopname en check de gelinkte docs voor wat nu klopt.

Wat een scheduled task eigenlijk is

Je beschrijft de klus één keer. Claude bewaart je prompt als de instructies van de taak en draait ze op jouw schema, of op aanvraag wanneer jij op de knop drukt. Elke run gebeurt in zijn eigen Cowork-sessie, dus je kan hem later gewoon openen en precies nalezen wat hij deed.

Het sleutelwoord is afgewerkt. Een scheduled task herinnert je er niet aan dat je het rapport nog moet schrijven. Hij schrijft het rapport. Je komt terug naar output, niet naar een duwtje.

Een scheduled task heeft dezelfde reikwijdte als elke andere Cowork-taak. Hij kan je Slack doorzoeken, je bestanden lezen, webresearch doen, uit een gekoppelde tool trekken en een rapport bouwen, met welke connectors, skills en plugins je ook hebt opgezet. Inplannen geeft Claude niet minder om mee te werken. Het bepaalt alleen wanneer.

Waar het leeft, en wat het kost

Scheduled tasks horen bij Cowork, dus ze leven alleen op de betaalde plannen: Pro, Max, Team en Enterprise. Op Free vind je ze niet. Op Team en Enterprise regelt een admin de Cowork-toegang, dus zie je ze niet staan? Dan is dat het eerste om te checken.

Je beheert alles vanaf één plek: het item "Scheduled" in de linkersidebar. Die pagina lijst elke taak op die je maakte, toont de komende en voorbije runs, en laat je elke losse run openen om te zien wat er gebeurde. Niks extra te installeren, en geen aparte rekening: een scheduled task put uit hetzelfde gebruik als de rest van je Claude-account.

Cloud of lokaal: waar de taak draait

Dit is het ene detail waar mensen over struikelen, dus laat me het even rechtzetten. De meeste scheduled tasks draaien in de cloud. Ze gebruiken je connectors en de bestanden die in je Claude-account zitten, en omdat ze op afstand draaien, gaan ze af op hun ritme, ook als je computer slaapt of de desktop-app dicht is. Net dat is de charme: de ochtendbriefing ligt er al voor je je laptop opendoet.

Er is een addertje, en een eerlijke. Heeft een taak bestanden of apps op je eigen computer nodig, dan moet hij lokaal draaien. En dat betekent dat je machine wakker moet zijn en de app open wanneer de klok slaat. Cloud-runs kunnen niet in een map op je harde schijf reiken; die werken met wat in je Claude-account en je connectors zit.

De regel: gaat het om gekoppelde tools en account-bestanden, dan draait het in de cloud, op elk moment. Gaat het om lokale bestanden of lokale apps, dan draait het op je machine, dus hou die wakker.

Twee manieren om er een te maken

Je kan een scheduled task bouwen door te praten, of door een formulier in te vullen. Allebei start je vanaf de "Scheduled"-sidebar en de knop "New task".

Create with Claude is de conversationele weg, en meteen de makkelijkste. Kies die en Claude opent een taak die klaarstaat om je te helpen het schema op te zetten. Hij stelt misschien een paar meerkeuzevragen om de details vast te pinnen, en toont je dan het plan: de naam van de taak, het ritme dat hij zal volgen, en wat hij echt gaat doen. Eén klik op "Schedule" en het staat live. Zit je al in een Cowork-taak, dan trigger je dezelfde flow door /schedule te typen.

Set up manually is het formulier. De velden vul je zelf in:

Task name:      een naam die je later herkent
Prompt:         precies wat de taak moet doen (de belangrijkste)
Approval mode:  of Claude pauzeert voor je akkoord bij riskante stappen
Cadence:        hourly, daily, weekly, weekdays, of manually
Model:          optioneel; laat de default staan tenzij je een reden hebt
Folder:         optioneel; alleen als het een specifieke plek nodig heeft

Handmatig gaat sneller zodra je weet wat je wil. Conversationeel is beter wanneer je dat nog niet weet, want dan helpt Claude je de klus vorm te geven. Gebruik wat past.

De ene gewoonte die je redt: draai het eerst één keer

Dit is de fout om te vermijden. Je verzint een slimme automatisering, zet ze meteen dagelijks in, en een week later heb je zeven middelmatige rapporten en geen flauw idee welke instructie misliep.

Doe het zo: draai de klus eerst één keer als een gewone Cowork-taak, met de hand. Lees de output. Is ze de juiste lengte? De juiste bron? Slaat ze de ruis over en houdt ze het signaal vast? Sleutel aan de prompt tot één run echt goed zit. En dan pas plan je hem in. Een scheduled task is nooit beter dan de prompt erachter, en een schema vermenigvuldigt gewoon wat die prompt oplevert, schrammen en al.

Een prompt schrijven die alleen standhoudt

Een chatprompt mag los zitten, want jij staat ernaast om bij te sturen. Een scheduled prompt mag dat niet, want er is niemand om een vervolgvraag te beantwoorden. Draait de taak om 6u terwijl jij ligt te slapen, dan kan Claude niet even vragen "welk rapport bedoelde je nu?" Dus zeg het allemaal op voorhand. Een goede scheduled prompt benoemt vier dingen:

• De bron. Waar het materiaal vandaan komt. "Mijn Google Calendar en ongelezen Gmail van de laatste 24 uur." Vage bron, vaag resultaat.
• De output. De precieze vorm die je terug wil. "Een samenvatting onder 200 woorden, met een bullet-lijst van de meetings van vandaag en een korte 'moet een antwoord'-sectie."
• Wat je moet overslaan. De ruis om weg te laten. "Negeer nieuwsbrieven en automatische bonnetjes." Dit is net wat een muur van tekst verandert in iets dat je echt leest.
• De randgevallen. Wat te doen als er niks is. "Is er geen dringende e-mail, zeg dat dan in één regel."

Kijk maar naar het verschil in de praktijk:

Zwak:   Stuur me een samenvatting van mijn e-mails.
Sterk:  Lees elke weekdag om 7u mijn ongelezen Gmail van de laatste 24 uur. Schrijf een samenvatting onder 150 woorden. Lijst alles wat een antwoord nodig heeft als bullets, nieuwste eerst. Negeer nieuwsbrieven, bonnetjes en agenda-uitnodigingen. Moet er niks beantwoord worden, zeg "Inbox is leeg" en stop.

De sterke versie draait maandenlang zonder dat je hem nog aanraakt. De zwakke heeft elke ochtend een babbel nodig, en dat haalt net het hele punt onderuit.

Goede eerste automatiseringen

Begin niet met de maanlanding. Begin met iets kleins, iets dat herhaalt en weinig risico draagt, en bouw van daaruit vertrouwen op. Sterke openingsklussen:

• Een dagelijkse briefing. Je agenda, ongelezen e-mail en Slack van 's nachts, ingekookt tot één korte lezing nog voor de dag begint.
• Een weekrapport. Cijfers uit een gekoppeld blad of tool, elke maandag in hetzelfde format getrokken, zodat je stopt met het telkens met de hand te herbouwen.
• Een terugkerende watch. Volg een concurrent, een onderwerp of een stuk branchenieuws, en krijg een korte digest op een vast ritme.
• Een opruimbeurt. Sorteer, hernoem of verwerk bestanden in één map op een schema, zodat het nooit een moeras wordt.
• Een standup-samenvatting. Zet de activiteit van gisteren in je projecttool om in een simpele "zo staan de zaken"-notitie voor het team.

Zie je de gedeelde vorm? Een duidelijke bron, een duidelijke output, en geen riskante actie. Die drie maken een klus veilig om over te dragen. De beste automatiseringen zijn net die saaie, herhalende karweitjes die je nooit met plezier zou doen, en dat is nu precies waarom je ze zo graag weggeeft.

Je taken beheren

Eens een taak live staat, is de "Scheduled"-pagina je commandopost. Van daaruit bekijk je komende en voorbije runs, open je elke run om te lezen wat hij deed, pas je de instructies of het ritme aan als je noden veranderen, pauzeer je een taak en hervat je hem later, draai je hem op aanvraag zonder op de klok te wachten, en verwijder je hem als hij zijn werk heeft gedaan.

Twee gewoontes houden een stapel automatiseringen gezond. Check de eerste runs. Lees de eerste week echt de output, kijk of hij doet wat je bedoelde, en vertrouw hem dan pas. En snoei. Een taak die je opzette voor een project dat intussen afliep, is nu gewoon ruis. Lees je een rapport niet meer? Pauzeer het of gooi het weg.

Aan het stuur blijven

Automatisering is een hefboom, en een hefboom werkt langs twee kanten, dus een paar vangrails.

• Hou een mens op alles wat handelt. Een taak die leest en rapporteert laat je gerust alleen. Een taak die stuurt, verwijdert of geld uitgeeft verdient de approval mode, zodat Claude pauzeert en op je akkoord wacht voor de riskante stap. Rapporteren op automatische piloot? Prima. Onomkeerbare acties op automatische piloot? Zo kom je aan een nare verrassing.
• Let op wat het kan bereiken. Een scheduled task erft je connectors, en dat betekent dat hij kan raken aan wat zij raken, vanzelf, terwijl jij weg bent. Geef hem de toegang die de klus nodig heeft en geen greintje meer, en werp een blik op de veiligheidsgids voor je hem aan iets gevoeligs koppelt.
• Automatiseer het karwei, niet het oordeel. Deze taken zijn briljant in het herhalende verzamelen en vormgeven dat je tijd opvreet. Wat de output betekent, en wat je er daarna mee doet, blijft van jou. Laat de taak de tafel dekken; jij kiest nog altijd wat er op het bord komt.